Jetz geht's los!

Afgelopen maandag zijn we begonnen! Wauw! Wat voelde dat goed.

In de vroege ochtend, helaas kindjes nog in slaap, in de auto naar Keulen. Overdracht aan oma en gaan met die banaan.

En wat was deze reis aangenaam. Niet meer naar het onbekende, maar gewoon beginnen! Beginnen aan een nieuw hoofdstuk.

En zo zitten we alweer 3 dagen in Keulen. Ik wilde al eerder een update sturen, maar kreeg koorts- en griepverschijnselen vanwege het virus wat ze toedienen.


De Duitse taal

En zo.... wat moeten we toch nog meer aan die Duitse taal werken. Ik versta het goed, maar spreek het slecht.

Jarenlang Duitse zomervakanties in mijn jeugd hadden mij eigenlijk een betere talenknobbel moeten opleveren. Alhoewel.....deze vakanties waren op een Nederlandse camping in Duitsland. Best bijzonder. We leerden daar eigenlijk woorden die ik hier nu in de kliniek niet zou durven te gebruiken.

Verder staat die taalbarri√®re niets in de weg. Iedereen in de kliniek is aardig, geduldig en vrolijk. En gelukkig werkt er ook een Belgische dame waarmee we af en toe dingen kunnen checken. We redden ons dus prima. 


Newcastle disease virus

Zoals ik al aangaf, kreeg ik wat koorts- en griepverschijnselen van het virus. Vooral mijn verkeerde cellen schijnen hier een optetter van te krijgen. Ik heb er dus wel wat verschijnselen voor over. Gisterochtend stond ik op alsof ik de hele nacht, met veel drank, had doorgehaald. Ja, ik kan me nog herinneren hoe dat voelt.

Vandaag gaat het wel weer. We zitten alweer op dag 3. Morgen en overmorgen nog en dan voor het weekend naar huis. Naar onze kleine vrienden.

Als het zo goed blijft gaan, kunnen we zelfs tussendoor wel even met vakantie. Jippie!

Om nu maar niet overenthousiast te worden: morgen eerst weer een dag.


Bis zum nächsten Mal

Liefs Wendy