De nieuwjaars update

Wat zijn het weer hectische weken geweest. Zonder een hernieuwde opening van de doneeractie en mijn vraag in de laatste blog om tips was het al een drukke periode. Net als ieder ander ingepakt (zonder sneeuw) met twee weken kerstvakantie en de vele gezellige verplichtingen die daarbij horen. 

We hebben hier in huis de afspraak gemaakt deze vakantie net als een 'gewoon' gezin de dagen door te brengen. Veel aandacht voor de kinderen en familie en niet teveel bezig zijn met wat ons allemaal boven het hoofd hangt.

Gewoon genieten. 


Afgelopen week

Deze week heb ik niet stilgezeten. Soms kreeg ik energie van de dingen waar ik mee bezig was, maar vaak werd ik ook onrustig en verdrietig. Onrust van niet weten waar te beginnen. Verdriet vanwege het feit, dat ik het gevoel krijg dat tijd mijn nieuwe vijand aan het worden is. 

De kerstvakantie heeft mij goed gegaan, maar kun je ooit vakantie nemen van kanker? 

Afgelopen maandag ben ik vol goede moed weer verder gegaan, maar dit is verreweg de meest verschrikkelijke baan die ik ooit heb gehad. Nergens schijn ik mijn ontslagbrief te kunnen inleveren. Althans, nu nog niet. 

Dus we gaan door. Door met deze baan. Uiteindelijk was deze week best productief: 

Contact gelegd met het Cancer Center for Healing in Amerika, contact gelegd met het Deeley Research Centre in Canada, mails naar de RGCC-group in Duitsland en Griekenland, LDN-voorstel geschreven, Stichting Grenzeloos Genezen bij de notaris doorgesproken, afspraken Sanulogic ingezet, nieuwe supplementen onderzocht, heel heel héél veel nieuwe informatie gelezen over trials, behandelingen, voeding en supplementen & nieuwe testimonials ex-kankerpatiënten doorgenomen.

Een nieuw plan gaat er komen. Dat is zeker. En inmiddels ken ik mijn topografie ook weer als geen ander. 

De lijnen weer open

De afgelopen dagen krijg ik berichten van mensen die zich zorgen maken over de stagnatie van de donaties. Ik heb die zorg ook, maar tegelijkertijd ook niet. Ik geloof dat er altijd wel weer een deur opengaat wanneer dat zou moeten. Waar? Hoe? Nog geen idee, maar het komt. Daar houd ik aan vast.

Ik heb nooit de verwachting gehad dat het openzetten van de doneeractie weer zoveel teweeg zou brengen als in juli 2018. Het openzetten van de lijnen deze keer heeft me ook weer heel veel gegeven: een begin..... opnieuw durven denken in mogelijkheden. Daarnaast heel veel goede ideeën, bruikbare tips, lieve berichten en nog hechtere vriendschappen.

Door de donaties van de afgelopen weken kan ik voorlopig doorgaan in Duitsland met Oncothermie-behandelingen, PEMF-therapie en Vitamine C-infusen. 

Ik hoef door de prachtige donaties van de afgelopen weken niet stil te staan totdat ik het ultieme behandelplan heb gevonden. Dat ik daarin geen keuze heb hoeven maken, daar ben ik jullie allen zo dankbaar voor. Ik ga gewoon weer 2 keer in de week naar ons buurland. Totdat ik die speld in die hooiberg heb gevonden. En dan ga ik klusjes doen, voor jullie. Als dank. Daar heb ik dan nog heel veel jaren voor. 


Stichting Grenzeloos Genezen

Afgelopen donderdag brachten Bowe en ik een bezoek aan de notaris. Zoals ik in de vorige blog al vertelde willen we graag een stichting oprichten. Aangezien ik voel dat die genezing moet gaan lukken, is het verstandig om alle zaken omtrent die genezing wat gestructureerder in te zetten. Zodat ook anderen profijt van mijn informatie  en zoektocht kunnen hebben. 

We zijn bezig om het aan te merken als een ANBI zodat mensen/organisaties er ook financieel voordeel aan kunnen behalen wanneer ze financiële ondersteuning bieden. Iemand nog een bedrijf of organisatie die een goed doel zoekt? Ik weet er nog wel 1 ;-)


Hoe gaan we verder?

We gaan dus verder. Hoe dan ook. Geen ontslagbrief, geen keuze. 


Het ultieme plan

Bestaat het ultieme plan? Misschien niet. Dan had ik het vast gevonden. 

 Soms wil ik wakker worden en het plan tot in detail gedroomd te hebben. Ik ben onrustig, omdat er niet 1 weg is die naar Rome leidt. In de kankerwereld zou dat soms wel fijn zijn. 1 optie, doorpakken en genezen. Uiteindelijk geven die verschillende wegen ook keuzes. Als de uitkomst maar hetzelfde is. In mijn geval, die genezing. 

Dus welke weg sla je in? Daar heb ik nog even tijd voor nodig. Alle documenten, alle informatie nog een keer door....

Mijn genezingsplan staat dus niet voorgeschreven. Ik geloof alleen nog steeds, dat het er is. Het ontbreekt me alleen nog teveel aan durf om een keuze te maken. Misschien toch een beetje te perfectionistisch willen zijn in het vinden? Wie zal het zeggen?

En natuurlijk die geldboom. Ook die moet ik nog vinden.

Het is nu vrijdagavond. Ik probeer mijn kanker weer even op een zijspoor te zetten, zodat mijn hoofd ook wat rust krijgt. 

Jullie lezen het al. Ik ga nog wel even door. 

Voor nu: fijn weekend allemaal!


Liefs Wendy


Doneren rechtstreeks via iDeal?

Doe je mee? Deel 2


Wil je de link doorsturen via What's app of andere kanalen? Of een ander geniaal idee?

Stuur mij een mail (voor de link) : info@grenzeloosgenezen.nl